Hali hazırda bilinenlerin dışında hiçbir şey kavranamaz. Mobil sanat kendisini 20 yüzyılın avangard akımlarından Fluxus ve Sosyolojik sanatın devamı olarak konumlandırır. Kendine “Sanat hayattır” düsturunu slogan alır. Bunu kanıtlamak için de varoluşun temelini oluşturan “günceli” bünyesine sokar. Güncel olmazsa Mobil sanat da olmaz.
Güncellik kendisine ne sunuyorsa onu bolca bir şekilde kullanır. Her yenilik Mobil Sanat’a henüz denenmemişleri de denemeyi beraberinde getirir. Malzeme ve bilimin ilerlemesiyle gelişir. Hiç yerinde durmaz bugünkü cep telefonunun fiziki varlığının da ötesine geçmeye çalışır. Uyum sağlar çünkü aklı ve ruhu maddenin içinde değildir.
Mobil Sanat toplumla doğrudan ilişkiye girer. Aktüalite, eğilimler, korkular, arzular, görüntülerle de doğrudan ilgilenir. Zamanını gözlemler, tanıklık eder ve katılır. Rol alır, oyuna katılmaktan, oyun kurmaktan ve keyif almaktan korkmaz. Hayali ve düşünceyi kışkırtan, sanatçının inancını besleyen şeyler üzerinde herhangi bir önceliği yoktur. Mobil Sanat açık sanattan başka bir şey değildir. Bu sanattan doğan herşey paylaşılan kitle ile değişime, paylaşıma, yorumlamaya ve sahiplenmeye uğrar. Bu sanat devinim halinde bir sanattır. Bir şekle veya mecraya sokulması zordur.
Bütün sanat alanlarında kendine yer bulur. Plastik sanatlar, edebiyat görsel sanatlar buna dahildir. Bu nedenle kendine “Tam Sanat” tanımını yakıştırır.
Mobil sanat “Herkes için sanat” iddiasındadır. Akıllı telefonların kütlesel olarak benimsenmesi bu sanatın temelinde yatar. Bütün coğrafyalar, kültürler ve bütün sosyal sınıfları ilgilendirdiği için tam demokratiktir. Mobil sanat kendisini “Sosyal heykeltraşlık” olarak görür. Topluma kendisinden yararlanmayı önerir. Bu sanat akımına katılan herkese, tüm üyelerine sanatçı olsun veya olmasın yaratıma katılma yeteneği sağlar. Bu bakış açısıyla, bu sanat, değişimin olumlu bir oyuncusu olarak topluma faydalı bir değişime olanak sağlamak istemektedir.
MOBİL SANAT ÖZGÜRDÜR. VAROLMAK İÇİN SINIRLARA İHTİYACI YOKTUR.
Marie Laure Desjardin 2017